Οι ταινιες του 2012

από Αμαλία Κουλακιώτη


Οι ταινίες φαντασίας του 2012


Αναμφίβολα το 2012 είναι μια χρονιά που κυριαρχεί το fantasy και το sci fi, ειδικά δε στην μεγάλη οθόνη. Hobbit, The Avengers, John Carter, είναι μερικές ταινίες που απολαύσαμε και θα απολαύσουμε γεμάτες με αλλόκοτους κόσμους, αγαπημένες γεωγραφίες και χαρακτήρες, καταιγιστική δράση και μαγική πλοκή! Ίσως και με μια δόση τρόμου... Ας δούμε τις βασικότερες. 

Game of Thrones: Season 2

από Αμαλία Κουλακιώτη


20 λόγοι που μας "αρρωσταίνει" το Game of Thrones


Ο δεύτερος κύκλος της αγαπημένης μας τηλεοπτικής σειράς μόλις ξεκίνησε και η Αμαλία Κουλακιώτη δεν γινόταν να μην αποτίσει έναν μίνι φόρο τιμής. (Σημείωση: το άρθρο ενδέχεται να περιέχει spoilers για τον πρώτο κύκλο).

Το Game of Thrones από την πρώτη στιγμή κέρδισε κοινό και κριτικούς, πρωταγωνίστησε σε σημαντικά τηλεοπτικά βραβεία και έγινε αναπόσπαστο και σημαντικό κομμάτι της pop κουλτούρας. Από cult εκδοτικό φαινόμενο (η σειρά αποτελεί μεταφορά του έπους A Song of Ice and Fire από τον George R. R. Martin), έχει μετατραπεί σε παγκόσμιο "εθισμό". Ιδού 20 λόγοι που το καθιστούν καταπληκτικό. 


Οι χαρακτήρες 
Αρχικά κανένας τους δεν είναι καρικατούρα. Υπάρχει ένα υπόβαθρο, μια βάση πάνω στην οποία έχουν διαμορφωθεί, η οποία δεν αποτελείται από μόνο ένα στοιχείο. Δεν είναι μονοδιάστατοι, δεν συμπεριφέρονται πάντα ακριβώς όπως θα περίμενες να συμπεριφερθούν, σε εκπλήσσουν, δεν σε κάνουν να αισθάνεσαι άβολα, ανυπομονείς να ξεδιπλώσεις τα κομμάτια από τα οποία έχουν χτιστεί, από τα σημαντικά γεγονότα, μέχρι τις μικρές λεπτομέρειες. 


Ο Martin έχει φροντίσει να προσφέρει άφθονο υλικό, πάνω στο οποίο καλούνται να μεγαλουργήσουν οι σεναριογράφοι. 


Οι χαρακτήρες του Game of Thrones δε μένουν καθόλου στάσιμοι, αλλά εξελίσσονται. Ένας χαρακτήρας μπορεί να κάνει τελείως διαφορετικές επιλογές σε διαφορετικές στιγμές της ιστορίας, ανάλογα με το πώς έχει αλλάξει ο χαρακτήρας του προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο... 


Τα στοιχεία φαντασίας 
Παρά το γεγονός πως ουσιαστικά πρόκειται για επική φαντασία, τα μαγικά και φανταστικά στοιχεία μέχρι τώρα λειτουργούν κυρίως υπαινικτικά, κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό. Η σημασία τους όπως έχει καταδειχθεί μέχρι τώρα, ακόμα και μόνο με αναφορές, είναι τεράστια. Ο κόσμος του Game of Thrones, αν και έχει μαγεία, φαίνεται να την έχει απωλέσει σε μεγάλο βαθμό. Οι περισσότεροι άνθρωποι την αντιμετωπίζουν περισσότερο ως μύθους και θρύλους του μακρινού παρελθόντος παρά ως κάτι ζωντανό που από ότι φαίνεται μπορεί και να επιστρέψει... 


Οι ανατροπές 
Παραδέξου πως τον αποκεφαλισμό του Eddard στο τέλος δεν το περίμενες με τίποτα. Μέχρι την τελευταία στιγμή πίστευες ακράδαντα πως πρόκειται για μία ακόμα σαδιστική στροφή της πλοκής. Αν δεν έχεις διαβάσει τα βιβλία και δεν έχεις αυτοσποϊλεριαστεί, απλά δεν ξέρεις τι σε περιμένει. Κάθε επεισόδιο σε αναγκάζει να βγάλεις πολλά επιφωνήματα καθώς το παρακολουθείς. 


Οι φοβερές ερμηνείες 
Εκτός από τον Peter Dinklage, που κέρδισε το Emmy ως χαρισματικός νάνος, Tyrion Lannister, οι παραγωγοί δεν θα μπορούσαν να βρουν καταλληλότερο και πιο ταιριαστό cast. Από την Lena Headey, που υποδύεται την τυραννισμένη από πάθη και φθονερή βασίλισσα μέχρι τον Kit Harington και τον βασανισμένο, ενοχικό, Jon Snow του, οι ερμηνείες μοιάζουν φυσικές και αβίαστες, καθώς και η αλληλεπίδραση των χαρακτήρων. Ακόμα και ο Jason Momoa, του οποίου ο χαρακτήρας κυρίως "μούγκριζε", πείθει απίστευτα ως ηγέτης των βαρβάρων. 


Η αληθοφάνεια 
Η συμπεριφορά των πρωταγωνιστών αλλά και οι νόμοι στο σύνολό τους που διέπουν το συμπάν του Game of Thrones, δεν είναι δείγματα ιπποτισμού, ενώ οι ωμές σκηνές, είτε βίας είτε σεξ διαδέχονται η μία την άλλη. Παράλληλα όμως οι σκηνές αυτές καταφέρνουν να αποτελέσουν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας, να μην προκαλούν και να γυρίστηκαν για κάποιο σκοπό. Οι χαρακτήρες δεν επιβραβεύονται για τις σωστές αποφάσεις τους, όπως έχουμε συνηθίσει να γίνεται στις περισσότερες σειρές και ταινίες. Οι κακοί δεν τιμωρούνται πάντα, οι καλοί και ηθικοί δεν βρίσκουν το δίκιο τους. Αυτός ο ρεαλισμός κάνει τη σειρά να φαίνεται τόσο αληθοφανής, που εύκολα κανείς μπορεί να κάνει συγκρίσεις και με την πραγματική ζωή. 


Οι Μάχες 
Ο πόλεμος στον κόσμο του Martin είναι το ίδιο αποτελεσματικός και γρήγορος με τον δικό μας πραγματικό μεσαίωνα. Δε χαρίζεται, ούτε καν στους πρωταγωνιστές. Αντί για τις όμορφες χορογραφίες που έχουμε συνηθίσει, όταν δύο ή και περισσότεροι πολεμούν, το θέαμα είναι γρήγορο και συχνά με αιματηρό τέλος. Ένας δεν μπορεί να τα βάλει με πολλούς και να ελπίζει ότι θα νικήσει και σχεδόν όλοι μάχονται βρώμικα. Αλλά ο θάνατος καραδοκεί ακόμα και για τους νικητές, μέρες μετά τη μάχη, αν ήταν αρκετά άτυχοι και οι πληγές τους μολύνθηκαν... 


Τα Μέρη 
Φανταστικά αλλά και οικεία, βάρβαρα αλλά και μαγικά. Τα τοπία και τα μέρη της σειράς, είτε πρόκειται για τα λιβάδια νομαδικών καταυλισμών είτε για εντυπωσιακές πόλεις, σε ωθούν να μπορείς άνετα να φανταστείς τον εαυτό σου εκεί, μαζί με τους ήρωες. Ο πλούσιος κόσμος περιγράφεται με μεγάλη λεπτομέρεια και γίνεται αμέσως πιστευτός. Η ιστορία, ακόμα και στην πρώτη season της σειράς, μας περνάει από παγωμένα τοπία, λιβάδια με εύκρατο κλίμα, κάστρα χωμένα στις ράγχες πανύψηλων βουνών, τεράστια ορμητικά ποτάμια, άνυδρες ερήμους...Σε κάθε τέτοιο μέρος η αντίληψη των ανθρώπων, τα ήθη και τα έθιμά τους, ακόμα και το τι θεωρούν φυσικό και συνηθισμένο και απαγορευμένο ή τιμωρούμενο με θάνατο αλλάζουν. Μαζί με τις ενδυμασίες τους, την ομιλία τους, τις κατοικίες τους. 


Οι Εποχές 
Οι εποχές στο Game of Thrones δεν είναι σαν τις δικές μας. Εκεί ο χειμώνας μπορεί να κρατήσει χρόνια ολόκληρα, οι μέρες να είναι σχεδόν πάντα σκοτεινές και πολικές θερμοκρασίες να καλύψουν το Westeros. Επίσης ο χειμώνας είναι ο καιρός των White Walkers και των πλασμάτων που ζουν πέρα από το Τείχος. Πάντα άγνωστο το πόσο θα κρατήσει, καθώς άλλωστε και τα αντίστοιχα καλοκαίρια. Η σειρά σου δίνει την ευκαιρία να βιώσεις κάτι τελείως διαφορετικό. Πολύ ωραίο σημείο όταν η γριά νταντά των παιδιών του Eddard Stark τους λέει ότι είναι παιδιά του καλοκαιριού, δεν έχουν γνωρίσει πραγματικό χειμώνα. Και όπως λέει και το μότο της οικογένειας των Stark, "Winter is coming"... 






Η συμβολή του Martin 
Ο ίδιος ο συγγραφέας συμμετέχει στη σειρά ως σεναριογράφος/σύμβουλος πράγμα το οποίο εγγυάται ότι η σειρά μένει πιστή στο πνεύμα των βιβλίων. 



Prometheus

από Ράνια Ιωάννου (melian)


Prometheus: Αναμένοντας το νέο Alien


Ο αρχαιοελληνικός μύθος του Προμηθέα αποτελεί διαχρονικά πηγή έμπνευσης για πολλούς καλλιτέχνες. Κατά καιρούς, λοιπόν, έχουμε δει διάφορα βιβλία, ταινίες και σειρές να αντλούν τη θεματολογία τους από τα ερωτήματα και τις σκέψεις που γεννά ο συγκεκριμένος μύθος αναφορικά με την εξέλιξη των ανθρώπων, τα επιτρέπομενα όρια και τις επιπτώσεις όταν τα ξεπερνούμε. Από τον ίδιο μύθο επηρεάστηκαν, όπως φαίνεται, ο Ridley Scott και οι σεναριογράφοι της καινούριας του ταινίας, που θα φέρει τον τίτλο Προμηθέας (Prometheus). 


Η ταινία, που αρχικά αναμενόταν να επικεντρωθεί στην παρουσίαση της ιστορίας πριν τα γεγονότα της κλασικής ταινίας Alien του 1979, σύμφωνα με τις δηλώσεις των ίδιων των παραγωγών της στη διάρκεια της παραγωγής της φέρεται να πήρε μια διαφορετική τροπή που την απομάκρυνε από την αρχική πρόθεση. Εξακολουθεί βέβαια να αποτελεί μια ταινία επιστημονικής φαντασίας που βασίζεται στο κλασικό Alien, χωρίς όμως να δεσμεύεται αυστηρά από την ιστορία και τους χαρακτήρες που γνωρίσαμε για πρώτη φορά το 1979. Συγκεκριμένα, ο σεναριογράφος Damon Lindelof τόνισε ότι πρόθεσή τους είναι να δώσουν μέσα από το σενάριο του Alien την αίσθηση στο θεατή ότι βλέπει κάτι τελείως «ξένο» να αναπτύσσεται μέσα στο ήδη γνώριμο σύμπαν της κλασικής ταινίας, τονίζοντας μ’ αυτόν τον τρόπο περαιτέρω την εξωγήινη αίσθηση του αρχικού σεναρίου. 


Το φιλμ αποτελεί την πρώτη απόπειρα του Ridley Scott να σκηνοθετήσει μια ταινία επιστημονικής φαντασίας έπειτα από 25 ολόκληρα χρόνια, γεγονός που καθιστά το κινηματογραφικό αυτό γεγονός ακόμα πιο σημαντικό, αυξάνοντας κατά πολύ τις προσδοκίες αλλά και την ανυπομονησία του κοινού. 


To trailer της ταινίας


Προς το παρόν, οι πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει είναι ελάχιστες καθώς οι παραγωγοί της ταινίας προσπαθούν να διαφυλάξουν όσο περισσότερο μπορούν τις προθέσεις των δημιουργών. Από τα ελάχιστα που γνωρίζουμε είναι ότι το θέμα της ταινίας θα αφορά σε μια ομάδα επιστημόνων και εξερευνητών που ταξιδεύοντας στο αχανές Διάστημα θα προσπαθήσουν να βρουν απαντήσεις στα βαθύτερα ερωτήματα της ανθρωπότητας, δοκιμάζοντας διαρκώς τα σωματικά και ψυχικά τους όρια. Το όνομα της ταινίας, δε, πέρα από τις φιλοσοφικές προεκτάσεις που έχει, αναφέρεται στο όνομα του διαστημόπλοιου που μεταφέρει τους επιστήμονες στο Διάστημα... 


* σημείωση: το άρθρο αυτό αποτελεί αναδημοσίευση από τη στήλη F... for fantasy που δημοσιεύεται κάθε εβδομάδα στο περιοδικό Φαινόμενα (τεύχος 49). 
________________________________

Fantasy Links



Fantasy Links Απριλίου - Μαΐου


Ο ρομαντισμός των ερειπίων. 


Ιστορικά ζόμπι: από την αρχαία Ελλάδα μέχρι την αρχαία Αίγυπτο και πέρα. 


Ταινίες με θεματολογία steampunk


Η Paypal προσπαθεί να ασκήσει λογοκρισία στην Smashwords. 


Οι αδελφές Μπροντέ είχαν φτιάξει φανταστικούς κόσμους. 


Συσκευή που σε κάνει να μη μπορείς να μιλήσεις. (Ζήτω η ελευθερία του λόγου!) 


Uncyclopedia -- μια wikipedia με χιούμορ. 


Εξομοιωτής πτήσης -- πετάξτε δωρεάν, όπου θέλετε στον κόσμο. (Εγώ, πάντως, δεν μπορούσα να πετάξω· σερνόταν τρομερά.) 


Η αναζήτηση για καινούργια παράξενη λογοτεχνία στο διαδίκτυο. 


Σουρεαλιστικό εγκαταλειμμένο πάρκο στο Βερολίνο. 


Μια σύντομη ιστορία των τεράτων


Συμβουλές για συγγραφείς, περί μαγείας στη λογοτεχνία. 


Περιπλανώμενες πόλεις που τριγυρίζουν στις στέπες (τέχνη). 


Μήπως έχουμε, τελικά, ξεχάσει πώς να κοιμόμαστε; Ο πρώτος και ο δεύτερος ύπνος στα παλιά τα χρόνια. 


Queens of Fate, δωρεάν παιχνίδι που παίζεται με κάρτες ταρό. 


Lord of the Rings travel posters


Ο J.J. Abrams, δημιουργός της τηλεοπτικής σειράς Lost, μιλά για τη δημιουργικότητα και το κουτί του μυστηρίου (βίντεο). 


Γιατί γράφουμε, και η νέα κουλτούρα του συγγραφέα-πωλητή


Πώς να διατηρείς επαφή με τη λογοτεχνία που γράφεις. 


Πώς κάνουν τα κόλπα οι μάγοι στις παραστάσεις τους. 


Φανταστικές και πιθανές πόλεις


The Eye of Argon -- η χειρότερη ιστορία ηρωικής φαντασίας που γράφτηκε ποτέ. Και από εδώ μπορείτε να κατεβάσετε το .pdf -- ακριβώς όπως ήταν η ιστορία στην αρχική της μορφή, ακόμα και με τις εικόνες. Παρακμή. 


Το πιο παράξενο πλάσμα στον κόσμο. 


Συνέντευξη με τον Chuck Palahniuk. 


Ρομπότ που πετάνε και συνεργάζονται (βίντεο). 


Συνέντευξη με τον γνωστό σκηνοθέτη John Carpenter. 


Μήπως ο Γαλιλαίος έκανε λάθος για το ηλιοκεντρικό σύστημα; 


Διαβάστε τις ιστορίες των Brothers Grim & Grimy


Random.org -- για πραγματική τυχαιότητα! 


* σημείωση: η εικόνα ανοίγματος του παρόντος άρθρου είναι δημιουργία του Rado Javor. ________________________________

True Blood 5: Τα πρωτα trailers

True Blood Season 5: Τα πρώτα promo trailers είναι εδώ!


O 5ος κύκλος του True Blood αναμένεται να ξεκινήσει μέσα στο καλοκαίρι (24 Ιουνίου) και τα πρώτα trailers έχουν ήδη αρχίσει να κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Με το motto 'you can't escape your past' οι παραγωγοί της σειράς μας προειδοποιούν για όσα αναμένεται να βιώσουν οι κεντρικοί πρωταγωνιστές. 


Μετά από έναν εξαιρετικό τέταρτο κύκλο με πολλές ανατροπές και ένα άκρως ενδιαφέρον φινάλε, δεν μπορούμε παρά να αδημονούμε για τη συνέχεια!

Τ' αγκαθια μεγαλωνουν

από Γιάννη Μαργέτη


Τ' αγκάθια μεγαλώνουν...


Το τέρας με περίμενε έξω από την ψηλή πύλη. Ήταν ισοϋψές σχεδόν με τη σιδερένια πόρτα, που έκλεινε ερμητικά πίσω του. Εκείνο-το τέρας-ήταν φτιαγμένο από νικέλιο και αντανακλούσε κι έλαμπε και στο παραμικρό φως. Έλαμπε και στο σκοτάδι. Το πρόσωπο του έμοιαζε με πρόσωπο λύκου ή σκύλου, ή λυκανθρώπου. Από το κορμί του προεξείχαν καρφιά κάθε είδους και μεγέθους και τα δόντια του ήταν αρκετά μεγάλα, ώστε το στόμα του να μην κλείνει. Τα μάτια του ήταν μαύρα, σαν μαύρα σμαράγδια. Έμοιαζε να μη με βλέπει, να μην αντιλαμβάνεται την παρουσία μου. Ή απλώς με αγνοούσε επιδεικτικά. 


Πλησίασα λίγο πιο κοντά, αλλά συνέχιζε να αδιαφορεί για την άθλια ύπαρξή μου. 


Ύστερα κινήθηκε. Σήκωσε τα αγκαθωτά χέρια του με μια αργόσυρτη κίνηση ψηλά, σαν να ήθελε να πιάσει τον ουρανό. Μια αποκρουστική, απόκοσμη, μεταλλική κραυγή γέμισε τη νεκρή, στείρα πεδιάδα γύρω. Γέμισε και την κενή ψυχή μου. Τρόμαξα και συσπειρώθηκα. Νόμισα ότι με είδε. Όντως με είχε δει ή, απλώς, αποφάσισε να μού δώσει σημασία. Με την ίδια αργόσυρτη κίνηση κατέβασε το δεξί του χέρι από την ανάταση και με τρόπο νωχελικό έσφιξε τη γροθιά του αφήνοντας μπροστά τεντωμένο το δείκτη. Έδειχνε προς τα μένα. Άλλη μια κραυγή αποκρουστικότερη ξαναγέμισε το κενό ολόγυρα και μέσα μου. Έκλεισα τα μάτια μου από τρόμο. Η καρδιά μου παλλόταν σαν τρελή. 


Άνοιξα τα μάτια. Ηρεμία στην καρδιά μου. Η πεδιάδα εξακολουθούσε να είναι νεκρή. Στείρα. Κάτι ήταν διαφορετικό. Το ένοιωθα. Κοίταξα τα χέρια μου και αντίκρισα το αδύνατο. Το απίστευτο. Τα χέρια μου ήταν ογκώδη, γεμάτα αγκάθια, με μακριά κοφτερά νύχια στην άκρη των δακτύλων και γυάλιζαν σαν να ήταν φτιαγμένα από νικέλιο. Ήταν από νικέλιο! Όλο μου το σώμα ήταν αγκαθωτό και βαπτισμένο στο νικέλιο. Λαμποκοπούσα ολόκληρος. Άγγιξα το πρόσωπό μου και έπιασα το πρόσωπο του λύκου, ή του σκύλου, ή του λυκανθρώπου. Άγγιξα τα αιχμηρά δόντια. Σήκωσα με μια αργόσυρτη κίνηση τα χέρια μου προς τον ουρανό και μια κραυγή φρικτή γέμισε το κενό ολόγυρα στη νεκρή φύση. Με τον ίδιο αργόσυρτο τρόπο που είχα σηκώσει τα χέρια μου τα κατέβασα. 


Η σιδερένια πύλη πίσω μου άρχισε να τρέμει.Ύστερα κινήθηκε. Άνοιγε. Αργά και νωχελικά. Κι έτριζε. Κοιτούσα μέσα από τα μαύρα σμαράγδια, τα οποία είχα πια για μάτια και περίμενα να δω τι θα εμφανιζόταν μέσα από την πύλη. Δεν εμφανίστηκε τίποτα. Μονάχα είδα την πόλη μπροστά μου να απλώνεται αδιάφορα. Διέκρινα τις λεωφόρους, τα πολυώροφα κτίρια, τις πολυσύχναστες οδούς, τις πλατείες. Άκουγα. Άκουγα τον ακαθόριστο ήχο της πόλης. Άκουγα όμως και κάποιον άλλο ήχο. Τον ψίθυρο των ανθρώπων. Όχι τον ψίθυρο με τον διπλανό τους, αλλά τον ψίθυρο των σκέψεων τους. Άκουγα τις σκέψεις, άκουγα τις απόκρυφες ιστορίες τους. 


Και προχώρησα μέσα από την πύλη και μπροστά. Στην πόλη. Βρέθηκα να περπατώ στη μέση μιας πολύβουης πλατείας και κανείς δεν τρόμαζε, κανείς δεν παραξενευόταν με την παρουσία μου. Κανείς δεν μ’ έβλεπε. Κανείς δεν με παρατηρούσε. Κανείς δεν παρατηρούσε το τέρας. Το τέρας μέσα μου. Και στάθηκα. Κοίταζα τριγύρω κι έβλεπα άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας να με προσπερνούν. Μια κοπέλα μού χαμογέλασε και με προσπέρασε. Ύστερα βρέθηκα να κάθομαι δίπλα της στο Μετρό. Και ακόμη πιο ύστερα ξαπλωμένος σε κάποιο κρεβάτι μαζί της να κουρνιάζει στο αγκαθωτό στήθος μου. Τα αγκάθια μου είχαν μεγαλώσει. 


Συνέχισα να προχωρώ σε κάποιο δρομάκι μισοσκότεινο μισοφωτισμένο. Συνάντησα κάποιον χωρίς πρόσωπο, που μού έδωσε να δοκιμάσω και ταξίδεψα. Ξύπνησα σε κάποιο άλλο δρομάκι μισοφωτισμένο μισοσκότεινο και τα αγκάθια μου είχαν μεγαλώσει πιο πολύ. Σηκώθηκα και με μια αργόσυρτη κίνηση σήκωσα τα χέρια μου, που άστραφταν μες στο σκοτάδι, προς τον ουρανό και μια κραυγή πόνου και αγωνίας πλημμύρισε τα κενά ανάμεσα στους τοίχους, τα οποία σχημάτιζαν την πόλη. 


Μπήκα σε κάποιο κακόφημο και πνιγμένο στους καπνούς μπαρ. Κανείς δεν πρόσεξε τα αγκάθια μου. Κάποιοι με κοίταξαν αδιάφορα, άλλοι μου χαμογέλασαν. Άλλοι με αγριοκοίταξαν. Ήπια κι έκαψα τα σωθικά μου και όσο περισσότερο καίγονταν τόσο περισσότερο μ’ άρεσε. Η φωτιά συσσωρευόταν μέσα μου και δεν ήθελα να τη σβήσω. 


Το κτίριο καιγόταν και όλοι έτρεχαν πανικόβλητοι κι εγώ στο απέναντι πεζοδρόμιο να στέκομαι απαθής και να κοιτώ τις φλόγες που ξεπηδούσαν από τα παράθυρα και οι φλόγες να καθρεφτίζονται στα μαύρα σμαράγδια μου. Τα αγκάθια μεγάλωσαν πιο πολύ. 


Βρέθηκα σε μια κακόφημη και βρώμικη πλατεία και είδα τριγύρω σκιές ανθρώπων να στέκονται, να σέρνονται, να περπατούν, να ψιθυρίζουν ή να φωνάζουν, να πουλούν, να αγοράζουν. Κάποια σκιά προσφέρθηκε να μου πουλήσει. Την έδιωξα. Κάποια σκιά μού πουλιόταν και την αγόρασα. Και τ’ αγκάθια μου μεγάλωναν. 


Στην παράνομη ιεροτελεστία προς τη θεά Τύχη ήμουν παρόν και ήμουν το επίκεντρο. Διότι σήμερα η Θεά με ευνοούσε. Εξακολουθούσα να είμαι το τέρας και εξακολουθούσαν να μη με παρατηρούν. Απέκτησα θαυμαστές εξαιτίας της εύνοιας της Θεάς, οι οποίοι με ακολούθησαν, αφού αποφάσισα να εγκαταλείψω το ναό Της. Τους έδιωξα. Την εύνοια της Θεάς σκόρπισα εδώ κι εκεί, στους δρόμους και στα υπόγεια. Στα εφήμερα. Και τ’ αγκάθια μου μεγάλωναν. 


Περπάτησα όλο το λαβύρινθο της μεγαλούπολης και η νύχτα επέμενε. Σε μια στροφή συνάντησα τα τείχη και την ψηλή πύλη. Ήταν ανοικτή και βγήκα έξω. Η πύλη έκλεισε πίσω μου. Η πεδιάδα γύρω ήταν νεκρή, στείρα. Το σώμα μου, το ανθρώπινο σώμα μου, ήταν εκεί απέναντι και με περίμενε. Με μια αργόσυρτη κίνηση σήκωσα τα χέρια μου πάνω από το κεφάλι και μια απόκοσμη κραυγή κάλυψε την πεδιάδα τριγύρω. 


Άνοιξα τα μάτια και το τέρας με περίμενε… 


Ο Γιάννης Μαργέτης είναι συγγραφέας της συλλογής διηγημάτων Παράδοξη Περιπέτεια, εκδ. Οσελότος 2011. 


* σημείωση: η εικόνα ανοίγματος του παρόντος άρθρου είναι δημιουργία του Ravenpc. ________________________________

Inverloch: Graphic Novel

«Η ιστορία του Inverloch έχει να κάνει με το νεαρό Αχέρων, από τη φυλή των Ντα'Κορ. Μετά τη συνάντηση με ένα ξωτικό αναλαμβάνει μια, φαινομενικά, εύκολη αποστολή. Συναντώντας φίλους και εχθρούς, συνειδητοποιεί ότι ο κόσμος δεν είναι τόσο ήσυχος όπως νόμιζε. Κάθε άλλο, είναι γεμάτος προκαταλήψεις και κρυφούς κινδύνους.»
Hitman

Ιερώνυμος Μπος: Ένα Ανήσυχο Πνεύμα!

«Ξέρουμε πως ο Ιερώνυμος Μπος ήταν μέλος της Αδελφότητας της Παναγίας, που στα αρχεία της έχουν βρεθεί αρκετές σίγουρες πληροφορίες. Στα 1486 ο Ιερώνυμος, γιός του Αντωνίου Βαν Άκεν έγινε δεκτός σ’ αυτή την ένωση, που τα μέλη της ήταν κουρεμένα και φορούσαν στολή από ειδικό χοντρό μάλλινο ύφασμα.»
Hitman

Graham Masterton

«Ο φόβος βρίσκεται πάντα μαζί μας, και οι άντρες και οι γυναίκες πάντα θα σκέφτονται νέους τρόπους να τρομάζουν και να καταπιέζονται μεταξύ τους, γι αυτό πιστεύω ότι δεν πρόκειται ποτέ να στερέψω από ιδέες. Μερικές φορές δεν γράφω για υπερφυσικά όντα, όπως για παράδειγμα στα βιβλία μου Unspeakable και Trauma.»
Graham Masterton

Carl Warner

«Συνηθίζω να ζωγραφίζω πολύ συμβατικά τοπία χρησιμοποιώντας τυπικές τεχνικές σύνθεσης, μιας και πρέπει να ξεγελάσω τον θεατή ώστε, αρχικά, να νομίζει ότι πρόκειται για μια πραγματική σκηνή. Η συνειδητοποίηση των πραγματικών υλικών της σκηνής είναι αυτό που θα του φέρει ένα χαμόγελο… η καλύτερη στιγμή για μένα!»
Carl Warner

El Greco

«Εδώ βρίσκεται ο Γκρέκο. Η μελέτη του έδωσε τα μυστικά της Τέχνης, η Τέχνη του αποκάλυψε τα μυστικά της φύσεως, η Ίρις του έδωσε το χάρισμα των χρωμάτων, ο Φοίβος το δώρο του φωτός και ο Μορφέας του χάρισε τις σκιές του.»
El Greco

Joseph Vargo

«Χαίρομαι να βλέπω ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι αγκαλιάζουν τη σκοτεινή ομορφιά της gothic κουλτούρας. Καθώς αντιτίθεται σε πολλές από τις επικρατούσες ιδέες είναι ένα είδος έκφρασης που επιτρέπει στους ανθρώπους να εκφράζονται σαν μονάδες. Εγώ έκανα πάντα αυτό που ήθελα να κάνω και θα συνεχίσω να κάνω το ίδιο.»
Joseph Vargo

Όσα Κρύβει το Χιόνι

«Κατευθύνθηκε, τρομαγμένος, σιγά σιγά προς την κάμαρα της κόρης του. Άδεια και παγωμένη. Το κρεβάτι ήταν σκεπασμένο με ένα βαρύ στρώμα από χιόνι. Το ίδιο θέαμα αντίκρισε και στην κάμαρα της γυναίκας του.[...] Τα πάντα είχαν καλυφθεί από πάγο. Έναν πάγο αλλιώτικο από αυτό που έβλεπε στη φύση.»
Όσα Κρύβει το Χιόνι

Ασυνέχεια

«[...] υποθέτω πως λίγο-πολύ θ’ αντιμετωπίσεις κάτι ανάλογο μ’ αυτά που μόλις σου διηγήθηκα. Όπως καταλαβαίνεις, δεν πρέπει να φοβάσαι για το παραμικρό. Χρειάζεται απλώς να έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και στους εκπαιδευτές σου. Όλα είναι κανονισμένα.»
Ασυνέχεια
Σύντομα κοντά σας...
Σύντομα κοντά σας...

    τα έχεις διαβάσει;

Βιβλία Fantasy

Διαβάσαμε & Κρίνουμε
Fantasy Archive

Μουσική Φαντασίας

Ακούσαμε & Προτείνουμε
Fantasy Archive

Visual Art - Ζωγραφική

Είδαμε & Παρουσιάζουμε
Fantasy Archive

Comics - Graphic Novels

Εικόνες & Κείμενα Φαντασίας
Fantasy Archive

Ταινίες & Σειρές Φαντασίας

Εντυπώσεις και Συναισθήματα
Fantasy Archive

Video Games

Η F Γωνιά των Gamers
Fantasy Archive